luszczyca.edu.pl

Łuszczyca a łupież różowaty

Łuszczyca to choroba skóry, która ma zwykle charakter przewlekły. Bardzo często mogą pojawić się nawroty schorzenia. Z kolei łupież różowaty Giberta jest niezakaźną chorobą, która podobnie jak łuszczyca ma nierozpoznane do końca wszystkie  przyczyny powstania. W związku z tym obecnie możemy leczyć tylko  objaw tych schorzeń. A więc wszelkie kremy, maści i żele będą podstawą kuracji leczniczej. Ale zanim o stosowanym leczeniu, poznajmy pokrótce te dwa troszkę podobne choroby skórne.

Kilka słów o łuszczycy

Łuszczyca jest nawrotowym i przewlekłym schorzeniem skórnym, w którym dochodzi do nadmiernego rozmnażania  komórek skórnych  i jej szybszego rogowacenia.  Jako pierwszy, tę chorobę opisał dermatolog brytyjski Robert Willan, a było to  w 1809 roku.

Łuszczyca dotyka głównie mieszkańców umiarkowanej  strefy  klimatycznej. Na to schorzenie cierpią kobiety, jak również mężczyźni  w różnym wieku. Jednakże szczyt zachorowań na łuszczycę przypada na czas pokwitania oraz na czas pokwitania. Przyczyn powstania tej choroby zwykle upatruje się w czynnikach genetycznych.

Zazwyczaj na ciele osób z łuszczycą pojawiają się wykwity  grudkowate, które  pokryte są  bardzo  charakterystyczną łuską o srebrnym zabarwieniu. Zmiany takie zwykle ułożone są symetrycznie po każdej stronie ciała  i obejmują zazwyczaj  kolana, łokcie, owłosioną skórę głowy, przedramiona,  plecy,  okolice lędźwi, pośladków, bądź  podudzia. Bardzo często zmiany umiejscawiają się na stopach, dłoniach oraz  paznokciach. Obserwuje się to u blisko  50 procent chorych.

Czym jest łupież różowaty

Ogólnie ujmując łupież jest schorzeniem skóry; a łupież różowy Giberta, to schorzenie, które zostało opisane w roku 1860 przez- Camille’a Melchiora Giberta ( stąd nazwa łupieżu).  Jest to dosyć łagodna choroba, ale niezakaźna ( podobnie jak łuszczyca)o różnorodnych przyczynach, do końca niewyjaśnionych.  Łupież różowaty GIberta pojawia się nagle się nagle, bardzo często tuż po infekcji, w momencie gdy organizm ludzki jest osłabiony.  Jednym z ciekawszych faktów dotyczącym tej choroby jest to, że  nie atakuje ona  owłosionej  skóry.

Łupież różowy Giberta nie jest zbyt trudno rozpoznać, bowiem łuska jest nieco mniejsza od tej, która spotyka się przy łuszczycy. Przyczynę tego schorzenia wiąże się zwykle z czynnikiem infekcyjnym. Prawdopodobnie za pojawienie się łupieżu różowatego Giberta odpowiedzialny jest wirus HHV 7. Ale jak wynika z prowadzonych badań jest to możliwe tylko u osób, mających odpowiednie predyspozycje genetyczne.

Charakteryzuje się on blado-różowym naskórkiem w kształcie owalnym, bądź okrągłym. Plama może powiększać się odśrodkowo, osiągając niekiedy kilkucentymetrowe rozmiary.  Na powierzchni  – a szczególnie w obwodzie tych kolistych zmian zauważyć można łuszczenie się skóry. Taką typową cecha łupieżu różowatego jest wystąpienie tzw. macierzystej  blaszki, czyli  pierwszego wykwitu, zabarwionego znacznie mocniej , o większej powierzchni łuszczącej się. Dopiero, gdy upłynie nawet sześć, czy  dziesięć dni następuje rozwój pozostałych  zmian na skórze.

Najczęściej zmiany łupieżu różowatego pojawiają się w okolicy tułowia i okolic kończyn. Są to przede wszystkim zgięcia oraz fałdy skóry.  Zwykle objawy choroby utrzymują się przez okres czterech – sześciu tygodni, a po tym czasie samoistnie zanikają ( w przeciwieństwie do zmian łuszczycowych, które mogą wcale nie ustąpić, a jeżeli już, to można spodziewać się nawrotu choroby). Łupieżowi różowatemu raczej nie towarzyszą  objawy ogólne, jednakże w niektórych przypadkach może wystąpić swędzenie skóry.

Łuszczycę i łupież różowaty można skutecznie leczyć!

Ponieważ przyczyna schorzenia – jakim jest łuszczyca nie została dokładnie poznana leczeni polegać będzie  przede wszystkim na leczeniu objawowym. Zatem będą w użyciu powszechne maści, kremy na łuszczycę, oraz okłady. Codzienna pielęgnacja będzie obejmowała wzmożone złuszczanie przy użyciu  preparatów zawierających kwas salicylowy –  w  postaci  maści i oliwek, nawilżanie, jak również zapobieganie nadmiernemu rogowaceniu warstwy naskórka ( wykorzystuje się głównie specyfiki z dziegciami czy cygnoliną.

Natomiast chorzy mający  łupież różowaty Giberta mają znacznie lepiej, gdyż to schorzenie samoistnie ustępuje, wiec raczej kuracja lecznicza nie będzie konieczna. Można jedynie stosować kilka praktycznych rad jak poradzić sobie z uporczywym swędzeniem skóry. W przypadku swędzenia  lekarz może zapisać leki ze sterydami, na przykład  kremy z hydrokortyzonem, kortykosteroidy, czy też lotion galmanowy; czasem przydatne są leki przeciwhistaminowe.

Ponadto w niwelowaniu swędzenia pomocne okazują się okłady ze świeżego ogórka, albo zastosowanie okładów z octu jabłkowego lub sody oczyszczonej; można również smarować skórę maścią nagietkową czy arnikową. Niekiedy dobrze jest wystawić ciało na działanie  promieni słonecznych. W przypadku zmian istotne jest stosowanie odpowiednich kosmetyków – najlepsze będą te przeznaczone do skóry wrażliwej i alergicznej. Warto także natłuszczać skórę po każdej kąpieli.

5.0 k

Następny wpis
Zostaw komentarz

Jeden komentarz

  1. Sylwia

     /  Grudzień 2, 2010

    Ja miałam ogromne problemy skórne – łupież, cera. W czasie ciąży nie mogłam używać agresywnej chemii, antybiotyków. Poszperałam trochę w internecie i trafiłam na blog firmy z Giżycka (pdhsobieraj.blog.interia.pl). to coś nowego – użycie probiotyków. Nie potrafię tego wytłumaczyć dlatego lepiej przeczytać co piszą na blogu.
    Skontaktowałam się z nimi, został dobrany produkt probiotyczny. UDAŁO NAM SIĘ POKONAĆ ZMIANY!!!!!

    Odpowiedz

Zostaw odpowiedź