Niemal połowa pacjentów cierpiących na łuszczycę zwykłą skarży się na występowanie zmian w obrębie skóry głowy, co wpływa negatywnie na ich jakość życia. W łuszczycy skóry głowy, zmiany skórne występują w postaci wyraźnie łuszczących się blaszek. Blaszki mają tendencję do łączenia się, ale mogą być także rozproszone w obrębie całego skalpu. Zmiany przekraczają linię włosów, często nasilając się za uszami. Dokuczliwym problemem dla pacjentów jest swędzenie skóry głowy, a przy dużym nasileniu objawów również utrata włosów.

Należy pamiętać, że podobnie jak w łuszczycy zwykłej, zmiany łuszczycowe w obrębie skóry głowy można zmniejszyć, ale nie można ich całkowicie wyleczyć. Dlatego też leczenie łuszczycy to terapia na całe życie. Bardzo ważne jest więc, aby środki lecznicze były wygodne do stosowania, bezpieczne w przewlekłym stosowaniu i przede wszystkim skuteczne. Pacjent powinien być świadomy przewlekłości schorzenia, edukowany w zakresie wiedzy o samej łuszczycy i dostępnych metodach leczenia. Udowodniono, że duża wiedza pacjentów na temat ich choroby może poprawić regularność stosowania leków, a co za tym idzie skuteczność leczenia.

U większości pacjentów z łuszczycą leczenie miejscowe okazuje się być wystarczające. Początkowo leczenie ma na celu usunięcie nagromadzonej łuski (leczenie złuszczające), a następnie terapia ukierunkowana jest na zwolnienie procesu powstawania naskórka (leczenie redukujące). Gdy efekt terapeutyczny nie jest zadowalający możliwe jest zastosowanie fototerapii i/lub doustnego leczenia farmakologicznego. W leczeniu łuszczycy owłosionej skóry głowy zazwyczaj samo leczenie miejscowe daje satysfakcjonujący efekt.

W dermatologii forma leku ma niemalże takie samo znaczenie co zawarta w nim substancja czynna. W terapii łuszczycy skóry głowy, na rynku dostępnych jest wiele rodzajów produktów stosowanych jako: roztwór, szampon, balsam, żel, pianka, emulsja czy krem. Często zaleca się miejscowe stosowanie produktów na noc i zmywanie ich razem z porannym umyciem skóry głowy.

Miejscowe glikokortykosteroidy (mGKS) ze względu na swoją wysoką skuteczność są bardzo często przepisywanie przez lekarzy dermatologów. Glikokortykosteroidy odznaczają się dużą tolerancją wśród pacjentów oraz szybkim efektem działania. Zaleca się stosowanie silnie działających mGKS przez krótki okres czasu, np. przez 2 tygodnie. Należy pamiętać także o możliwych działaniach niepożądanych wynikających ze stosowania glikokortykosteroidów. W miejscach aplikacji sterydu może pojawić uczucie pieczenia/kłucia skóry, kontaktowe zapalenie skóry, rozstępy, zmiany zanikowe czy wtórne zakażenia. Ogólnoustrojowe działania niepożądane kortykosteroidów stosowanych miejscowo są możliwe, szczególnie gdy preparat stosowany jest na dużej powierzchni, przewlekle lub na uszkodzoną skórę. Może wtedy wystąpić: zahamowanie czynności kory nadnerczy, osteoporoza.

Betametazon to syntetyczny glikokortykosteroid, który hamuje rozwój zapalenia, działa blokująco na układ immunologiczny oraz przeciwuczuleniowo. Stosowany jest miejscowo w leczeniu zapalnych i przebiegających ze świądem chorób skóry (m.in. łuszczycy, atopowego zaplenia skóry). Zmniejsza obrzęki. Udowodniono, że stosowanie dwa razy dziennie przez dwa tygodnie na skórę głowy roztworu betametazonu wykazało znacznie większą poprawę w zakresie łuszczenia oraz redukcji nasilenia zmian rumienionych w porównaniu do grupy stosującej klobetazol (inny miejscowy glikokortykosteroid).

Kwas salicylowy to organiczny związek chemiczny z grupy  aromatycznych hydroksykwasów karboksylowych. Preparaty zawierające kwas salicylowy są szczególnie wskazane na początku leczenia w razie znacznego stopnia nawarstwienia łusek na powierzchni zmienionej skóry. Zwykle stosuje się kwas salicylowy w stężeniu 2, 5, 10 proc. Stosowany miejscowo wykazuje działanie odkażające i złuszczające.

Połączenie betametazonu z kwasem salicylowym w jednym preparacie jest wygodnym dla pacjenta, a także bezpiecznym i skutecznym sposobem leczenia łuszczycy owłosionej skóry głowy. Co więcej, udowodniono naukowo, że dodanie kwasu salicylowego do betametazonu wykazało zwiększenie skuteczności samego glikokortykosterydu w łagodzeniu stanu zapalnego, łuszczenia się skóry oraz świądu. Zaleca się stosowanie tego połączenia przez kilka tygodni, aż do momentu uzyskania efektu złuszczenia nagromadzonego naskórka a następnie dalsze zastosowanie samego mGKS. Produkt ten stosuje się dwa razy dziennie na skórę w postaci nakładanej niewielkiej ilości płynu.

Na polskim rynku dostępny jest preparaty w postaci płynu łączący betametazon z kwasem salicylowym. Ponadto dobrą informacją dla pacjentów jest fakt, że na listach refundacyjnych obowiązujących od dnia 1 listopada 2018 r. lek ten pojawił się z 50% zniżką, co oznacza niemal 3-krotną redukcję kosztów terapii dla dorosłego pacjenta cierpiącego na łuszczycę owłosionej skóry głowy. Leczenie łuszczycy jest przewlekłe i wymaga stosowania przez całe życie często drogich leków dermatologicznych oraz emolientów. Zmniejszenie kosztów leczenia preparatem zawierającym betametazon i kwas salicylowy może przełożyć się na większą dostępność tego preparatu dla wielu cierpiących na łuszczycę skóry głowy. Dodatkowo ta opcja terapeutyczna jest bezpieczna i wygodna w zastosowaniu (zamiast dwóch preparatów pacjent korzysta z jednego).

Prof. dr hab. n. med. Aleksandra Lesiak

Zacznij pisać i naciśnij enter by wyszukać